Adam Jędrzejczyk, I rok
Esej – warsztat red. Jerzego Korejwo

Najsłynniejszy koziołek Rzeczypospolitej w tym roku świętuje swoje 77. urodziny. Od czasu wydania książeczki „120 przygód Koziołka Matołka” wciąż inspiruje współczesną popkulturę.

Marta Wojda-Knop, I rok
Reportaż – warsztat red. Jerzego Korejwo

Majowy wieczór w moim rodzinnym mieście. Czuję ból w brzuchu od samego rana. Początkowo bagatelizuję dolegliwości, ale z czasem ulegają one nasileniu i stają się nie do zniesienia. Nospa, Ibuprom, Pyralgina – nic nie pomaga. Mijają kolejne godziny, a ból narasta.
Bezsilna i zaniepokojona, a do tego zmuszona powstałą sytuacją, udaję się po pomoc medyczną - do szpitala.

Sonia Wilary, II rok
Publicystyka społeczna - warsztat red. Teresy Stylińskiej

„Jeszcze niedawno załatwiał swoje potrzeby w wychodku, za domem, a teraz wielki z niego pan” - takie słowa padły z ust sprzątaczki, która mówiła o swoim kierowniku. Choć brzmi to dosadnie, w tym stwierdzeniu jest ziarenko prawdy. Ludzie, którzy bardzo szybko osiągają sukces, również finansowy, często pochodzą z małych miejscowości, niekiedy nawet z ubogich rodzin. Ich celem jest wyrwać się za wszelką cenę do dużego, tętniącego życiem miasta, gdzie będą mogli zająć wysokie stanowiska i zarabiać dużo pieniędzy - bo to właśnie oznacza sukces.

Maciej Perzanowski, II rok
Publicystyka społeczna - warsztat red. Teresy Stylińskiej

Ponad 2,5 mln naszych rodaków może, według niektórych szacunków, pochwalić się majątkiem, którego wartość przekracza magiczną granicę miliona złotych. Czyżbyśmy stawali się legendarnym El Dorado, a po naszych ulicach masowo paradowali milionerzy? A może to nie do końca prawda? Gdyby podsumować koszt nieco obszerniejszego mieszkania i samochodu nieco lepszej marki – najczęściej na wieloletni kredyt – bez trudu przekroczyłby on ową magiczną sumę.

Igor Nowak, II rok
Publicystyka społeczna - warsztat red. Teresy Stylińskiej

„Telewizor, meble, mały fiat - oto marzeń szczyt”, śpiewał w czasach PRL-u Grzegorz Markowski z zespołem Perfect. Po obaleniu ustroju, po odejściu dawnej epoki, w nowej, wolnej ojczyźnie zrodził się inny model pożądania: apartament w zamkniętym osiedlu, samochód typu SUV (czytaj: terenowy do użycia w mieście), dzieci w prywatnej szkole, a wakacje koniecznie all inclusive.

Agnieszka Rodziak, II rok, studia zaoczne
Publicystyka społeczna - warsztat red. Teresy Stylińskiej

Bogacenie się ma dla mnie głębszy wymiar niż wartości finansowe, chociaz to one obecnie przyćmiewają bardziej szlachetne jego objawy. Wzbogacamy się nie tylko zarabiając, kupując, dorabiając się i konsumując. Wzbogacamy się przede wszystkim przez inwestowanie w siebie i motywowanie do rozwoju intelektualnego i emocjonalnego.

Adam Nawrocki, II rok, studia zaoczne
Publicystyka społeczna - warsztat red. Teresy Stylińskiej

Machina urzędnicza w kafkowskim stylu kreuje nową rzeczywistość, która biegnie równolegle do realnego życia. Ich drogi, zgodnie z zasadą i wzorem lat minionych, nigdy się nie spotkają. Absurdy, jakich jesteśmy świadkami, nie pozostawiają marginesu dla trzeźwej dyskusji społecznej. Przeradzają się natomiast w niekończące się wywody i spory, które nie mają sensownego zakończenia.

Dominika Hentosz, I rok
Rozmowa – warsztat dr. Macieja Kledzika

Rozmawiam z Pawłem Niziołkiem

- Skąd pomysł na trenowanie wioślarstwa? Od czego zaczęła się twoja przygoda?
- Przygodę ze sportem zacząłem w 5 klasie szkoły podstawowej, czyli dziewięć lat temu. Wioślarstwem zaraził mnie mój starszy brat Karol, który trenował już dużo wcześniej. On sam dowiedział się o czymś takim jak wioślarstwo w sposób dość prosty - w jego szkole podstawowej zostały przeprowadzane nabory do sekcji wioślarskiej, kajakowej i żeglarskiej w klubie WTW. Dzieci na cały dzień zapraszane były do klubu i uczestniczyły w zajęciach; badana była ich sprawność oraz wytrzymałość fizyczna. Najlepsi otrzymywali zaproszenia członkowskie, co upoważniało ich do brania udziału w treningach. Bratu spodobało się wioślarstwo. Wraz z treningami i upływem czasu zaczął osiągać pierwsze małe sukcesy, mistrzostwo Polski itp. Jako młodszy brat bywałem na zawodach z jego udziałem i również spodobało mi się to, co on robi. Czym się zajmuje, jego pasja i sposób, w jaki spędza wolny czas. Gdy dorosłem do wieku, w którym mogłem zacząć trenować, tata zaprowadził mnie do klubu, do trenera mojego brata i tak się zaczęło.

Karolina Rybicka, I rok
Reportaż – warsztat dr. Macieja Kledzika

"Moskwo, kocham cię” - to refren jednej z popularnych rosyjskich piosenek. Nic dziwnego. Moskwę jest w stanie pokochać każdy. Każdy znajdzie tam coś dla siebie. To miasto, którego nigdy nie da się do końca odkryć. Zawsze coś nas w nim zaskoczy. Jest kolorowe, tętni życiem całą noc. Nigdy nie staje w miejscu. To miasto uzależnia i to dosłownie. Spędziłam tam trzy lata, więc wciągnęło mnie dość mocno. Nie jestem w stanie o nim zapomnieć do dziś.